Praca powstała w wyniku doświadczeń związanych z pandemią Covid-19 – lęku, niepewności.
Hasło „nie panikuj” zapisane alfabetem Morse’a, który istnieje w powszechnej świadomości, lecz umiejętność odczytania zaszyfrowanej wiadomość posiadają nieliczni, stanowi niemy krzyk, wołanie o pomoc. Ciągle powtarzanie tego hasła, które stało się rytuałem, mantrą okazało się sposobem na przetrwanie trudnego czasu.
The work was created in response to experiences related to the fear and uncertainty of the Covid-19 pandemic.
The phrase "Don't Panic" written in Morse code exists in the collective consciousness but is readable by few. It is a silent cry for help. Repeating this phrase over and over again has become a ritual and a mantra that has proven to be a way to survive difficult times.
