To przeskalowane przedstawienie, utrzymane w quasi-konwencji kolekcji Mary i Elżbiety Ware, ukazuje kwitnącego czerwonego bugloss’a (Echium wildpretii) - roślinę endemiczną dla Wysp Kanaryjskich, powszechnie kojarzonych z turystyką i wypoczynkiem. Obiekt jest jednocześnie pamiątką letnich wspomnień z Teneryfy i przestrogą.
Roślina ta, porastająca wąwozy masywu Teide, jest subalpejskim endemitem o wąskiej niszy klimatycznej i ograniczonym zasięgu występowania, co czyni ją szczególnie podatną na skutki zmian klimatycznych. Zarówno żywy organizm, jak i jego szklane przedstawienie - przypominające okaz zamknięty w zielniku - są kruche i narażone na unicestwienie, jeśli zabraknie uważności i odpowiedzialności.
Czy naprawdę chcemy, aby w niedalekiej przyszłości oczy naszego umysłu opłakiwały już tylko muzealne gabloty?
This scaled-up representation, conceived in a quasi-convention of the Mary and Elizabeth Ware collection, depicts the blooming red bugloss (Echium wildpretii) - a plant endemic to the Canary Islands, a region widely associated with leisure and tourism. The object functions both as a souvenir of summer memories from Tenerife and as a warning.
Growing in the ravines of the Teide massif, this species is a subalpine endemic with a narrow climatic niche and limited distribution, making it particularly vulnerable to the impacts of climate change. Both the living plant and its glass representation - resembling a specimen preserved in a herbarium - are fragile and will perish if not treated with sufficient care and responsibility.
Do we truly want the eyes of our mind to mourn nothing more than museum display cases in the near future?
